Poddasze użytkowe i nieużytkowe – na czym polega różnica?

Wśród inwestorów planujących budowę domu szczególnym zainteresowaniem cieszą się projekty budynków z poddaszem użytkowym. Ale architekci przygotowują również podobne propozycje, w których poddasze określa się jako nieużytkowe. Czy różnica leży tylko w nazewnictwie, czy też niesie ze sobą bardziej istotne informacje?

Poddasze użytkowe w budynku mieszkalnym jednorodzinnym stanowi część znajdującą się między dachem a najwyższym stropem, gdzie przewidziano pomieszczenia przystosowane do przebywania ludzi. Ta sama część domu zostanie określona jako nieużytkowa wówczas, gdy pomieszczenia w niej zlokalizowane nie będą mogły zostać przystosowane na cele mieszkalne. Na nieużytkowym poddaszu zazwyczaj pozostawia się przestrzeń wentylacyjną czy też urządza się strych. Jak więc wynika z tych definicji różnica pomiędzy obydwoma rodzajami wnętrz dotyczy przede wszystkim funkcji, jaką mają pełnić. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przez pomieszczenia przystosowane do przebywania w nich ludzi rozumie się nie tylko wnętrza mieszkalne (sypialnie, pokoje dzienne itp.), ale także pomieszczenia pomocnicze (służące m.in. do komunikacji wewnętrznej, do celów higieniczno-sanitarnych, a także do przechowywania garderoby oraz żywności), pomieszczenia gospodarcze oraz techniczne. Na poddaszu nieużytkowym nie można też urządzić lokalu o charakterze użytkowym, o innym przeznaczeniu niż wcześniej wymienione.

Poddasze użytkowe i nieużytkowe – na czym polega różnica?

Jednak na samym nazewnictwie i przeznaczeniu poszczególnych rodzajów poddaszy różnice się nie kończą. Za nimi idą także bardzo istotne wymagania dotyczące m.in. konstrukcji stropu nad poddaszem użytkowym (który musi wytrzymać dodatkowe obciążenia w postaci ścian działowych i wyposażenia pomieszczeń), rodzaju wentylacji oraz ocieplenia. Konstrukcja nośna dachu nad poddaszem użytkowym powinna być na tyle wytrzymała, aby unieść dodatkowy ciężar w postaci docieplenia. Ponadto poddasze powinno zostać oddzielone od palnej konstrukcji dachu przegrodami o odpowiednio wysokiej klasie odporności ogniowej. Wszystkie pomieszczenia na poddaszu użytkowym muszą posiadać należyte ocieplenie, ogrzewanie i wentylację, na poddasze należy doprowadzić niezbędne media. Wnętrza mieszkalne powinny mieć także zapewniony dopływ światła naturalnego, czyli w każdym z pomieszczeń muszą znaleźć się okna o odpowiedniej wielkości (odpowiadające 1/8 powierzchni podłóg).

Ważna jest także wysokość pomieszczeń. Aby pokoje mogły zostać przeznaczone na stały pobyt osób, ich średnia wysokość powinna wynosić 2,2 m. Natomiast jeśli domownicy zamierzają w nich przebywać maksymalnie cztery godziny na dobę, to wysokość ta może wynieść 1,9 m. Na poddasze użytkowe powinny też prowadzić schody – nie schody składane, ale wygodne, najlepiej jednobiegowe, o określonych wymiarach stopni.

I na koniec jeszcze jedna różnica, z istnienia której też warto zdać sobie sprawę. Kwalifikacja poddasza ma wpływ na wysokość płaconych podatków. Poddasze nieużytkowe w rozumieniu prawa nie stanowi kondygnacji, a co za tym idzie – nie zwiększa podstawy wymiaru podatku. Przeciwnie rzecz się ma w przypadku poddasza o charakterze użytkowym. Za nie zapłacimy podatek.

Podobne artykuły

2 komentarzy

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *