Zalety i wady płyt gipsowo-kartonowych

Płyty gipsowo-kartonowe są bardzo popularnym materiałem stosowanym do wykańczania ścian, sufitów oraz skosów na poddaszu. Są łatwe w montażu i gwarantują efekt idealnie gładkich ścian, nie są jednak polecane do pomieszczeń o bardzo wysokim poziomie wilgotności.

Płyty gipsowo-kartonowe, czyli tzw. suche tynki, składają się z gipsu oklejonego kartonem. W ich skład wchodzą wyłącznie naturalne materiały, są więc materiałem ekologicznym, pozbawionym substancji chemicznych, które mogłyby mieć negatywny wpływ na zdrowie mieszkańców lub na stan środowiska naturalnego. Są podstawowym materiałem stosowanym w domach szkieletowych. Jedna z ich podstawowych zalet polega na łatwości montażu; można je układać na klej (to prostsza metoda) lub montować na stelażu. Płyty są przy tym wyjątkowo plastyczne; można je dowolnie kształtować, na przykład tworząc powierzchnie łukowe – bardzo trudne do uzyskania w przypadku tynków tradycyjnych. Aby osiągnąć oczekiwaną formę wystarczy je naciąć i przez dobę moczyć w wodzie. Na rynku są dostępne także płyty, które mogą być formowane bez konieczności wykonywania podobnych zabiegów. Są to płyty z elastycznym rdzeniem i powierzchnią pokrytą włókniną.

Zalety i wady płyt gipsowo-kartonowych

Szybkość i łatwość montażu to zatem główne zalety suchych tynków, wyjątkowo doceniane przez budowlańców. Aby wykończyć nimi ściany, nie trzeba posiadać specjalistycznych kwalifikacji. Montaż płyt nie wiąże się przy tym z prowadzeniem prawie żadnych prac mokrych i może być wykonywany o każdej porze roku, bez konieczności zachowywania przerw technologicznych. Płyty są materiałem nietrudnym w obróbce; można je przycinać zwykłym nożem. Pozwalają na ukrycie wszystkich niedoskonałości znajdujących się na ścianach, pod nimi można umieścić przewody elektryczne. Idealnie gładka powierzchnia płyt stanowi doskonałą bazę dla wszelkiego rodzaju farb, tapet oraz płytek. A w sytuacji, gdy któraś z płyt ulegnie uszkodzeniu, bez problemu można ją wymienić. 

Gips jest produktem, który posiada zdolność wchłaniania nadmiaru wilgoci oraz oddawania jej, gdy powietrze ulegnie wysuszeniu. W pomieszczeniach, w których zastosowano płyty g-k, tworzy się więc korzystny mikroklimat. Ta cecha charakterystyczna sprawia jednocześnie, że są one materiałem o dobrych właściwościach ognioodpornych, spełniają przy tym także normy budowlane dotyczące ochrony przed hałasem.

Oczywiście, jak każdy materiał, płyty g-k również nie są pozbawione wad. Ich zdolność wchłaniania wody nie sprawdza się w pomieszczeniach o bardzo dużym poziomie wilgotności. We wnętrzach o wilgotności powietrza przekraczającej 85% nawet płyty impregnowane nie znajdą zastosowania. Pod wpływem wody będą bowiem pęcznieć i szybko okaże się, że wymagają wymiany. Płyty nie są przy tym także odporne na uszkodzenia mechaniczne, łatwo je zarysować. Zastosowanie płyt sprawia również, że ograniczeniu ulega powierzchnia pomieszczeń; płyty, zwłaszcza te mocowane na stelażach, zabierają co najmniej dwa razy tyle miejsca, co tradycyjne tynki. Są także od nich droższe.

Podobne artykuły

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *